هیچ وقت جل را بیهوده کثیف نکن

فقط خدا

jol — Tue, 19 Aug 2008 19:05:01 GMT

گویند وقتی كه برادران یوسف علیه السلام، او را در چاه آویزان كردند تا او را به آن بیفكنند، طبیعی است كه یوسف خردسال در این حال محزون و غمگین بود، اما در این میان غم و اندوه، دیدند لبخندی زد، خنده ای كه همه برادران را شگفت زده كرد، از هم می پرسیدند، یعنی چه؟ اینجا جای خنده نیست؟ گفتند بهتر است از خودش بپرسیم. یكی از برادران كه یهودا نام داشت، با شگفتی پرسید: برادرم یوسف! مگر عقل خود را باخته ای، كه در میان غم و اندوه، می خندی؟ خنده ات برای چیست؟ یوسف با جمال، كه به همان اندازه و بیشتر با كمال نیز بود، دهانش چون غنچه بشكفید و گفت: روزی به قامت شما برادران نیرومندم نگریستم، با خود گفتم: ده برادر نیرومند دارم، دیگر چه غم دارم! آنها در فراز و نشیب زندگی مرا حمایت خواهند كرد و اگر دشمنی به من سوء قصد داشته باشد، با بودن چنین برادران شجاع و برومندی، چنین قصدی نخواهد كرد، و اگر سوء قصدی كند، آنها مرا حفظ خواهند كرد. اما چرا خدا را فراموش كردم، و به برادرانم بالیدم، اكنون می بینم همان برادرانم كه به آنها بالیدم، پیراهنم را از بدنم بیرون كشیدند و مرا به چاه می افكنند. این راز را دریافتم كه باید به غیر خدا تكیه نكنم، خنده ام خنده عبرت بود، نه خنده خوشحالی.

کوچيک تر که بودم فکر مي کردم بارو ن اشک خداست

ولي مگه خداهم گريه مي کنه

چرابايد دل خدا بگيره!!! دوست داشتم زيربارون قدم بزنم

تابوي خداروحس کنم اشک خداروتويه کاسه جمع کنم

تا هروقت دلم گرفت کمی بنوشم

تا پاک وآسماني شوم! آسمان که خاکستري مي

شد دل منم ابري مي شد حس مي کردم که آدما دل

خداروشکستندويااز ياد خداغافل شدند همه مي گفتند

باران رحمت خداست

ولي حس کودکانه من مي گفت خدادلش گرفته

وازدست آدم

بدا داره گريه ميکنه......

گل روی مهدی صلوات

jol — Fri, 15 Aug 2008 15:16:18 GMT

دلم می خواست بنویسم ولی گفتم شما بگویید زیباترین جمله را در مورد مولا

حتما بخونید

jol — Mon, 11 Aug 2008 20:11:18 GMT

کسانی که شناخته نشدند

معلم دامغانی

آقایی که یک سال نخوابید برای درک شب قدر و او کسی نیست جز...

حجة الاسلام مهدوى طاهرى نقل کردند:
حضرت امام خمينى قدس سره پس از آخرين عمل جراحى خويش ، در نهايت ضعف بدنى قرار داشت . برخى چاره را يارى خواستن از عارف ذاکر مرحوم معلم دامغانى - که سخت مورد توجه حضرت امام خمينى قدس سره بوده است - دانسته ، پس از تلفنى از وى تقاضاى حضورش را در کنار بستر امام نموده ، تا اگر مى تواند کارى انجام دهد.
او بدون معطلى پذيرفته و از ديار خويش به تهران آمد. لحظاتى پس از وارد شدن به اتاق مخصوص امام قدس سره ، گوشه اى مى ايستد و بر امام خيره مى شود، و آنگاه با حضرت امام ارتباط فکرى و روحى برقرار مى کند. ناگاه امام قدس سره چشمانشان را باز و مستقيما به آن عارف ذاکر مى نگرد. آنگاه بدون کوچکترين اشاره و يا کلامى ، اين ارتباط خيره کننده دقايقى ادامه مى يابد، سپس آن عالم ذاکر از اتاق خارج مى شود.
پس از خروج از اتاق ، از او مى پرسند: چه شد؟
وى مى فرمايد: او ديگر نمى خواهد در اين دنيا بماند، ما قدرت بازگرداندن او را نداريم . فقط يک نماز مخصوصى است که شايد بتواند کمکى کند.

او بدون معطلى به شهر خويش باز مى گردد، ولى در کمال تعجب دچار فراموشى نسبت به انجام نماز مخصوص فوق مى شود. شبانگاهى بر انجام آن نماز توجه مى يابد، پس به قصد انجام آن سه بار استخاره مى کند، ولى در هر سه بار، استخاره راه نمى دهد. آنگاه متوجه وقوع حادثه اى براى امام مى شود، به ناچار دقايقى چند را به انتظار مى ماند، تا آن که متوجه از دنيا رفتن امام در همان دقايق مى شود.

اگر کسی اطلاعات بیشتری از این عارف بزرگ دارد بگوید تا بیشتر با او آشنا بشویم

خدایا

jol — Thu, 07 Aug 2008 20:21:18 GMT

خداوندا بر! بر من ببخشای و در دیوان عمل، لغزش های مرا نادیده انگار،تو بهتر از من می دانی که چه کرده ام و چه گفته ام،و آن چه را که

گذشت روزگار از خاطرم بسترده و در پردۀ فراموشی پنهانش داشته است،به حساب من مگذار.
خداوندا! همی خواهم که اگر تسلیم هوای نفس شوم و باردیگر توبۀ خویش بشکنم،تو همچنان باردیگر قلم بخشایش بر نا شایستگی های من
فرو کشی و بار دیگر پوزش مرا بپذیری.
الهی! از نویدهای پنهانی که به شهوت خویش داده ام و بدین نویدها خرسند و آرامش ساختم،از گامهای بلند و خطر خیزی که بسوی خود رایی و خود سری برداشته و نظام اجتماع و انسانیّت را ناچیز انگاشته ام،از نیکوییهایی که قلب من و هوس من نگذاشته اند با دست من تکمیل شود،الهی اکنون پیشانی عجز بدرگاه تو بر خاک میگذارم و از همۀ این تباهی ها به توبه می گرایم.
خداوندا! چشم من گاهی بناروا گشوده شود و بناروا بهم آید.
خداوندا! زبان من احیاناً از منطقه حّق و وجدان بدان سوی رود و حقایق را واژگون ادا نماید.
خداوندا! در قلب من تمایلات پنهان نیست که اگر روزی وجود خارجی یابد و مفهوم بی رنگ آن رنگ مصداق گیرد،جنایتی بزرگ خواهد بود.
خداوندا! خداوندا کلمات یاوه بسیار باشد که آن را نشناسم و یا از ادای آن پرهیز نتوانم کرد.
خداوندا! اکنون از چشمک های ناروای چشم و انحراف نا ستودۀ زبان و امیال ناهنجار قلب و سخنان یاوه به آستان تو پناه می آورم و از تکرار آنچه ناپسند باشد پوزش می خواهم.

مبعث مبارک

jol — Tue, 29 Jul 2008 18:41:18 GMT

مبعث يعني عشق . يعني دانايي . يعني انسان . يعني لياقت انسانشدن . انسان شدني که به رسالت رحمة للعالمين ميانجامد . امشب محمد ميداند چه به او گفته شده . امشب پس از ۵۰۰سال پس از عيسي بن مريم خداوند با بشر سخن گفت . گفت بخوان . بخوان به نام خداوندي که خلقت نمود

خداوند ميداند بنيان انسان بر دانايي است . به او ميگويد بخوان تا بداني . به مقدس ترين نامها هم بخوان . به نام خودش . صاحب و مالک هر چه هست و نيست . بخوان به نام خداوندي که انسان را از علق آفريد . اي انسان ! رب اکرمت اين گونه ميخواهد . هر که به تو امر کرد که نخوان و نفهم سخنش نپذير . خداوند زمين و زمان ، رب ملک و مکان از تو اين چنين خواسته . بفهم و بدان .
پس بر ماست که به حکم اقرا بسم ربک الذي خلق بخوانيم به نام او که وجود و موجود است و حق و اکرم و افضل و قادر متعال . عاشق است و معشوق و هر چه هست ز اوست و اوست که لياقت خدايي را به انسان عطا کرده . انسان خداگونه را مسجود فزشتگان و جن مقرر کرده . انسان را با اهرم دانستن لايق انسان شدن دانسته . بدانيم و بدانيم .

بياييم به حق اين شب عزيز انسان باشيم

ستاره ای بدرخشيد و ماه مجلس شد

دل رميده ما را انيس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد

ببوی او دل بيمار عاشقان چو صبا

فدای عارض نسرين و چشم نرگس شد

بصدر مصطبه ام می نشاند اکنون دوست

گدای شهر نگه کن که مير مجلس شد.

تسلیت

jol — Sat, 19 Jul 2008 21:19:26 GMT

براي خسرو شكيبايي و تك نقش هميشه عمرش؛ حميد. حميد. حميد هامون...

خبر مثل هميشه درست است. خبرگزاريها تأييدش مي كنند. عكسش را گذاشته اند و چند سطري هم برايش نوشته اند. اينكه از كجا شروع كرد و چطوري بازيگر سينما شد و چند تا فيلم بازي كرد و چند تا سريال و همين. با چند نفر هم مصاحبه كرده اند و آنها هم گفته اند كه او بازيگر خوبي بوده است و چنين بوده است و چنان. همه زندگي و مرگ يك آدم، در همين كلمات خلاصه مي شود و تمام. مثل همين كلمه هايي كه دارم مي نويسم و فكر مي كنم كه همين ها هم نبايد نوشته شوند. به نظرم، او هنوز زنده است؛ لابلاي فريم به فريم فيلمهايي كه بازي كرد، ميان همه ديالوگهايي كه گفت و همه چيزهايي كه از خودش به يادگار باقي گذاشت و بيشتر از همه نقش حميد بود، حميد هامون.
حميد. حميد. حميد هامون...
*

بعضيها فطرتاً بازيگرند. مادرزادي. بدون نياز به تأييديه و مدركي از جايي. توانايي اش را دارند و فقط كافيست كه جايي براي بروز پيدا كنند. مي شكفند. او، اين طور بود. دو سه فيلم بازي كرده بود كه به «هامون» رسيد. شد «حميد هامون». آدمي با يك دنيا عشق و دلتنگي.

مهرجويي فيلمنامه را خوب نوشته بود، اما او بود كه بهتر بازي اش كرد. شايد اگر او نبود، اين دلسوختگي و حسرت عشقي از كف رفته، اين گونه توي «هامون» موج نمي زد. موجي كه از پرده بيرون مي زد و توي ذهن آدمهايي مي ريخت كه خودشان را در آشفتگيهاي عاشقانه او جستجو مي كردند... در سرك كشيدنهاي بسيارش به كتابها... به مكاشفه اينكه آيا ابراهيم از سر عشق بود كه خنجر بر حنجره اسماعيل گذاشت؟ به اينكه: «مرا تو بي سببي نيستي... به راستي صلت كدام قصيده اي، اي غزل؟»
بگو كه بالاخره جوابي براي اين سؤالت پيدا كردي يا نه؟!
حميد. حميد. حميد هامون...
*

خيلي از شاعرها، در تك بيتهايشان جاودانه مي شوند، حتي اگر ديوانهاي شعر بسياري داشته باشند. تك بيت ديوانهاي او، «حميد هامون» بود. نقشي كه انگار لباسش را، درست اندازه قد و قامتش دوخته بودند. به تن اش مي آمد. شده بود خودش. بازي نمي كرد. خود خودش بود. بي هيچ اضافه اي. شايد هم نه؛ شايد هم آن طور بازي اش كرد كه لباس، اندازه تنش شد. نمي دانم. مي شود لباسي، خودش را اندازه تن كسي كند كه او را پوشيده؟ مي شود؟!
حميد. حميد. حميد هامون...

آشفتگي از سر و رويش مي بارد. توي آپارتمان خالي، لابلاي انبوهي از كاغذهاي سياه شده از كلمات نشسته و فكر مي كند. به چه چيز، نميدانم. با حوله حمام نشسته و به پاركتهاي كف آپارتمان خالي چشم دوخته و به حرفهاي پيرمرد گوش مي كند:

دبيري: تقصير خودته، دانشمند هوشمند... گول بورژوازي فاسد رو خوردي، مي خواستي پولدار شي، خودتو فروختي.
حميد هامون: نود درصدش از فرط عشق بود... مهشيد با دار و دسته اش فرق داشت. من به پول باباش كار نداشتم، خودش برام مهم بود.

شنيدن اين كلمات، سخت است، نه حميد؟ اينكه بداني هيچوقت عشقي در كار نبوده... هيچوقت عشقي آن چنان نبوده كه تو مي پنداشتي... اينكه هيچ وقت كسي تو را آن گونه دوست نداشته كه بايد... اينكه تو عاشق دختركي شده اي كه تو را نشناخته بوده... اينكه عاشق چيزي شده بودي كه حقت نبود، نبايد مي شدي... وقتي هر كس تو را فقط به اندازه ظرف كوچك ذهنش دوست دارد، تو چرا بايد اين طوري خودت را فدايش كني؟! سخت است اينگونه عاشق بودن، نه؟!
حميد. حميد. حميد هامون...

*
روزهاي تلخ مي گذرند... اما براي تو شادماني اي در كار نبود... روزهاي تو، پر ملال تر از هميشه گذشتند و تو را بيشتر و بيشتر در خود فرو بردند... در كابوسهاي شبانه... در سرگشتگيهاي روزانه... در كشاكش دقيقه ها و ثانيه هايي كه عشق را جستجو مي كردي و كمتر مي يافتي... آنجا كه ديگر به پايان خط رسيدي و آشفته از همه چيز و همه كس، ميان شلوغي و ازدحام آدمهاي بسيار دادگاه، فرياد كشيدي كه: اين زن عشق منه، مال منه، طلاقش نمي دم... و رفتي... روزها، سخت مي گذشت، بي عشق و عاطفه. بي نبودن دست گرمي براي نوازش. روزهاي سختي بود.
حميد. حميد. حميد هامون...

*
حالا ديگر نيست. تمام شده. خسرو شكيبايي را مي گويم. از سال 68 كه در «هامون» بازي كرد و شناخته شد، تا امروز كه يكي دو روز از مرگش مي گذرد، نقشهاي بسياري بازي كرد. در بسياري از آنها خوب بازي كرد و در بسياري ديگر، بهتر، اما همچنان، در ميان همه اين نقشها، هنوز اين حميد هامون است كه سرك مي كشد. هنوز منتظر است كه مهشيد برگردد... هنوز منتظر است كه كسي براي او بگويد كه به راستي اين عشق بود كه ابراهيم را واداشت تا خنجر بر گلوي اسماعيل بگذارد؟ هنوز منتظر است كه كسي به او بگويد كه معني «عشق»، در اين زمانه حسرت زده بي عاطفه چيست...

آه، حميد. حميد. حميد هامون...
*
تمام شد و رفت... ديگر نقشي بازي نخواهد كرد... خبرش آمده كه فردا به خاك سپرده خواهد شد. روزنامه ها بسيار در باره او خواهند نوشت و صفحات خبرگزاريها و وبلاگها پر از يادداشتهايي در باره او خواهند شد. چيزي مثل همين يادداشت. دوست داشتم در باره او ننويسم. آدمها، بندي مرگ اند. هر كجا كه باشند، بالاخره روزي فرا مي رسد كه بايد بروند... اما من از «حميد هامون» نوشتم، زيرا مي دانم كه حميد هامون و عشق تلخ و ناكام مانده اش، هميشه در خاطر آدمهايي كه او را دوست داشته اند، زنده خواهد ماند... و مگر جز عشق، حرف ماندگارتري هم باقي خواهد ماند؟!

*
متأسفانه او مرد. شايد چون ديگر نمي توانست زندگي كند. معمولاً اين دليل مردن آدمهاست. اسمش را سرطان يا حمله قلبي يا تصادف مي گذارند؛ اما انسانها در واقع به اين دليل مي ميرند كه ديگر نمي توانند زندگي كنند.

دو فرشته

jol — Sat, 19 Jul 2008 19:53:19 GMT

دو فرشته مسافر برای گذراندن شب، در خانه ی یک خانواده ثروتمند فرود آمدند. این خانواده رفتار نامناسبی داشتند و دو فرشته را به مهمانخانه مجللشان راه ندادند، بلکه زیرزمین سرد خانه را در اختیار آنها گذاشتند.
فرشته پیر در کنار دیوار زیرزمین شکافی دید و آن را تعمیر کرد. وقتی که فرشته جوان از او پرسید چرا چنین کاری کرده، او پاسخ داد: «همه امور بدانگونه که می نمایند نیستند.»
شب بعد، این دو فرشته به منزل یک خانواده فقیر ولی بسیار مهمان نواز رفتند. بعد از خوردن غذایی مختصر، زن و مرد فقیر، رختخواب خود را در اختیار دو فرشته گذاشتند.
صبح روز بعد، فرشتگان، زن و مرد فقیر را گریان دیدند. گاو آنها که شیرش تنها وسیله گذران زندگیشان بود، در مزرعه مرده بود.
فرشته جوان عصبانی شد و از فرشته پیر پرسید: «چرا گذاشتی چنین اتفاقی بیفتد؟ خانواده قبلی همه چیز داشتند و با این حال تو کمکشان کردی، اما این خانواده دارایی اندکی دارند و تو گذاشتی که گاوشان هم بمیرد.»
فرشته پیر پاسخ داد: «وقتی در زیرزمین آن خانه ثروتمند بودیم، دیدم که در شکاف دیوار کیسه ای طلا وجود دارد. از آنجا که آنان بسیار حریص و بد دل بودند، شکاف را بستم و طلاها را از دیدشان مخفی کردم. دیشب وقتی در رختخواب زن و مرد فقیر خوابیده بودیم. فرشته مرگ برای گرفتن جان زن فقیر آمد و من به جایش آن گاو را به او دادم. همه امور بدانگونه که می نمایند نیستند و ما گاهی اوقات، خیلی دیر به این نکته پی می بریم.»

چهار سفارش مهم

jol — Sun, 29 Jun 2008 22:41:18 GMT

حضرت فاطمه زهرا(س) مى فرمايد: در حالى كه بستر خود را پهن كرده بودم, رسول خدا(ص) بر من وارد شد و فرمود: اى فاطمه, سر به بستر خواب مگذار مگر اين كه چهار عمل را انجام دهى: قرآن را ختم كن, پيامبران را شفيع خود قرار بده, اهل ايمان را از خويش راضى گردان و يك حج و عمره انجام بده.
پدرم اين چهار دستور را داد و مشغول نماز شد. من هم در حالى كه انجام اين چهار كار را مشكل مى ديدم, به فكر فرو رفتم و صبر كردم كه نماز پدرم تمام شود و براى انجام آن اعمال راهنمايى بگيرم. وقتى نماز حضرتش به پايان رسيد, عرض كردم: اى رسول خدا, چهار دستور به من دادى كه براى انجام آن در اين وقت كم توانايى ندارم. آن حضرت لبخندى زد و بعد فرمود:
اگر (قل هو الله احد) را سه مرتبه بخوانى, مثل اين است كه يك ختم قرآن انجام داده اى;
و اگر بر من و پيامبران قبل از من صلوات بفرستى, همه ما روز قيامت شفيعان تو هستيم;
و اگر براى اهل ايمان از خداوند آمرزش بخواهى, همه آنان از تو رضايت مند خواهند شد;
و اگر بگويى: (سبحان الله والحمدلله ولا اله الا الله والله اكبر) مانند اين است كه حج و عمره انجام داده اى.

به نقل از : فاطمةالزهرا بهجة قلب المصطفى, ص304

فرشته

jol — Thu, 26 Jun 2008 09:46:18 GMT

فرشته
روزی مردی خواب عجیبی دید. دید که رفته پیش فرشته ها و به کارهای آنها نگاه می کند. هنگام ورود دسته بزرگی از فرشتگان را دید که سخت مشغول کارند و تند تند نامه هایی را که توسط پیکها از زمین می رسند باز می کنند و آنها را داخل جعبه هایی می گذارند. مرد از فشته ای پرسید: شما دارید چکار می کنید؟ فرشته در حالی که داشت نامه ای را باز می کرد، گفت: "اینجا بخش دریافت است و ما دعاها و تقاضاهای مردم از خداوند را تحویل می گیریم." مرد کمی جلوتر رفت. باز دسته بزرگ دیگری از فرشتگان را دید که کاغذهایی را داخل پاکت می گذارند و آنها را توسط پیکهایی به زمین می فرستند. مرد پرسید: "شما چکار می کنید؟" یکی از فرشتگان با عجله گفت: "اینجا بخش ارسال است، ما الطاف و رحمتهای خداوند را برای بندگان به زمین می فرستیم."
مرد کمی جلوتر رفت و یک فرشته را دید که بیکار نشسته. مرد با تعجب از فرشته پرسید: "شما اینجا چه می کنید و چرا بیکارید؟" فرشته جواب داد: "اینجا بخش تصدیق جواب است. مردمی که دعاهایشان مستجاب شده، باید جواب بفرستند ولی فقط عده بسیار کمی جواب می دهند." مرد پرسید: "مردم چگونه می توانند جواب بفرستند؟" و فرشته پاسخ داد: "خیلی ساده، فقط باید بگویند خدایا شکر!"
نوشته: آلیس مک جورج

وبلاگ لیلا http://lila1370.blogfa.com

خدا و شیطان!!

jol — Tue, 24 Jun 2008 18:06:18 GMT

آیا شیطان وجود دارد؟ آیا خدا شیطان را خلق کرد؟!

استاد دانشگاه با این سوال ها شاگردانش را به چالش ذهنی کشاند...

آیا خدا هر چیزی که وجود دارد را خلق کرد؟

شاگردی با قاطعیت پاسخ داد: "بله او خلق کرد"

استاد پرسید: "آیا خدا همه چیز را خلق کرد؟"

شاگرد پاسخ داد: "بله, آقا"

استاد گفت: "اگر خدا همه چیز را خلق کرد, پس او شیطان را نیز خلق کرد. چون شیطان نیز وجود دارد و مطابق قانون که کردار ما نمایانگر ماست , خدا نیز شیطان است"

شاگرد آرام نشست و پاسخی نداد. استاد با رضایت از خودش خیال کرد بار دیگر توانست ثابت کند که عقیده به مذهب افسانه و خرافه ای بیش نیست.

شاگرد دیگری دستش را بلند کرد و گفت: "استاد میتوانم از شما سوالی بپرسم؟"

استاد پاسخ داد: "البته"

شاگرد ایستاد و پرسید: "استاد, سرما وجود دارد؟"

استاد پاسخ داد: "این چه سوالی است البته که وجود دارد. آیا تا کنون حسش نکرده ای؟ "

شاگردان به سوال مرد جوان خندیدند.

مرد جوان گفت: "در واقع آقا, سرما وجود ندارد. مطابق قانون فیزیک چیزی که ما از آن به سرما یاد می کنیم در حقیقت نبودن گرماست. هر موجود یا شی را میتوان مطالعه و آزمایش کرد وقتیکه انرژی داشته باشد یا آنرا انتقال دهد. و گرما چیزی است که باعث میشود بدن یا هر شی انرژی را انتقال دهد یا آنرا دارا باشد. صفر مطلق (460- F) نبود کامل گرماست. تمام مواد در این درجه بدون حیات و بازده میشوند. سرما وجود ندارد. این کلمه را بشر برای اینکه از نبودن گرما توصیفی داشته باشد خلق کرد."

شاگرد ادامه داد: "استاد تاریکی وجود دارد؟"

استاد پاسخ داد: "البته که وجود دارد"

شاگرد گفت: "دوباره اشتباه کردید آقا! تاریکی هم وجود ندارد. تاریکی در حقیقت نبودن نور است. نور چیزی است که میتوان آنرا مطالعه و آزمایش کرد. اما تاریکی را نمیتوان. در واقع با استفاده از قانون نیوتن میتوان نور را به رنگهای مختلف شکست و طول موج هر رنگ را جداگانه مطالعه کرد. اما شما نمی توانید تاریکی را اندازه بگیرید. یک پرتو بسیار کوچک نور دنیایی از تاریکی را می شکند و آنرا روشن می سازد. شما چطور می توانید تعیین کنید که یک فضای به خصوص چه میزان تاریکی دارد؟ تنها کاری که می کنید این است که میزان وجود نور را در آن فضا اندازه بگیرید. درست است؟ تاریکی واژه ای است که بشر برای توصیف زمانی که نور وجود ندارد بکار ببرد."

در آخر مرد جوان از استاد پرسید: "آقا, شیطان وجود دارد؟"

استاد زیاد مطمئن نبود. پاسخ داد: "البته همانطور که قبلا هم گفتم. ما او را هر روز می بینیم. او هر روز در مثال هایی از رفتارهای غیر انسانی بشر به همنوع خود دیده میشود. او در جنایتها و خشونت های بی شماری که در سراسر دنیا اتفاق می افتد وجود دارد. اینها نمایانگر هیچ چیزی به جز شیطان نیست."

و آن شاگرد پاسخ داد: " شیطان وجود ندارد آقا. یا حداقل در نوع خود وجود ندارد. شیطان را به سادگی میتوان نبود خدا دانست. درست مثل تاریکی و سرما. کلمه ای که بشر خلق کرد تا توصیفی از نبود خدا داشته باشد. خدا شیطان را خلق نکرد. شیطان نتیجه آن چیزی است که وقتی بشر عشق به خدا را در قلب خودش حاضر نبیند. مثل سرما که وقتی اثری از گرما نیست خود به خود می آید و تاریکی که در نبود نور می آید.

__________________

یادمان باشد

فقط از خدا بخواهیم

و از خدا، فقط خدا را بخواهیم

زیرا از خدا، غیر از خدا خواستن،

کم خواستن است.